pierwszy września. dziwne, ale jakoś ta data nie powoduje u mnie przerażenia albo smutku. po prostu otwiera nowy okres w życiu, nowe postanowienia, i to że jesteśmy już o rok starsi. nowe dzieci przywiało do szkoły, co mnie irytuje, sama nie wiem dlaczego. za oknem jest cudowne lato, ciepło, wręcz gorąco. cudownie. aż się chce wypełnić mój pierwszy punkt postanowienia, czyli biegać. nie wiem jak to możliwe, ale mi się chce ! wszystko mi się chce, nawet uczyć. ale to nie możliwe bo nie mam jeszcze książek. co mnie nie dziwi. to u mnie w rodzinie normalne, zawsze wszystko na ostatnią chwile.
a swoją drogą po co ja to pisze? na blogu się nie dalo, nie działa nic. a ja mam ochotę napisać. tak po prostu. ot tak.